Χαλκίδα, 05/10/2026 Αρ. πρωτ.:136
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΓΕΝΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΧΑΛΚΙΔΑΣ email: syllogos@chalkidahospital.gr
Προς: - Υπουργό Υγείας
- Διοικητή 5ης ΥΠΕ
- Διοίκηση Γ.Ν. Χαλκίδας
- Επιθεώρηση Εργασίας
- Εισαγγελία Πρωτοδικών Χαλκίδας
Κοιν.: - Βουλευτές Νομού Ευβοίας,
- Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας
- Δήμο Χαλκιδέων,
- Ιατρικό Σύλλογο Εύβοιας
- ΠΟΕΔΗΝ
- Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Εύβοιας,
- Εργατικό Κέντρο Εύβοιας
- Επιστημονικοί και Κοινωνικοί φορείς,
- ΜΜΕ
Θέμα: «Απάντηση στην υπ’ αριθ. 39768/30-09-2026 απάντηση του Υπουργείου Υγείας – Η σοβαρότητα του εργατικού ατυχήματος δεν κρίνεται από το γεγονός ότι ο εργαζόμενος στάθηκε τελικά τυχερός»
Σε συνέχεια της από 30.09.2026 απάντησης του Υπουργείου Υγείας στην υπ’ αριθ. 3194/31.08.2026 Αναφορά Βουλευτών, που αφορούσε το εργατικό ατύχημα, στις 31 Ιουλίου 2026 στο Γενικό Νοσοκομείο Χαλκίδας, ο Σύλλογος Εργαζομένων οφείλει να επισημάνει ότι η συγκεκριμένη απάντηση δεν απαντά στην ουσία των ζητημάτων που έχουμε θέσει.
Αντί να διερευνά το σύνολο των συνθηκών που δημιούργησαν και εξακολουθούν να δημιουργούν κινδύνους για εργαζόμενους και ασθενείς, η απάντηση του Υπουργείου περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό στην παράθεση της εκδοχής της Διοίκησης του Νοσοκομείου και επιχειρεί, μάλιστα, να υποβαθμίσει τη σοβαρότητα του περιστατικού με βάση κυρίως την τελική ιατρική έκβαση του τραυματισμού.
Ο Σύλλογος Εργαζομένων δεν πρόκειται να αποδεχθεί αυτή την προσέγγιση.
Συγκεκριμένα:
Στην απάντησή του το Υπουργείο αναφέρει ότι ο εργαζόμενος υπέστη «επιφανειακό τραυματισμό της κεφαλής» και ότι εξήλθε την επομένη ημέρα από το Νοσοκομείο.
Από αυτά τα στοιχεία, όμως, δεν προκύπτει ότι το περιστατικό ήταν ένα ασήμαντο ή αμελητέο συμβάν.
Αντιθέτως, το ίδιο το Υπουργείο αναφέρει ότι:
· το περιστατικό συνέβη κατά την εκτέλεση της εργασίας,
· ο εργαζόμενος τραυματίστηκε στο πρόσωπο από εξάρτημα ιατρικού ρυθμιστή πίεσης οξυγόνου,
· μεταφέρθηκε για ιατρική αντιμετώπιση,
· νοσηλεύτηκε στη Χειρουργική Κλινική από 31.07.2026 έως 01.08.2026,
· και το περιστατικό αναγγέλθηκε ως εργατικό ατύχημα.
Είναι, επομένως, τουλάχιστον αντιφατικό να χαρακτηρίζεται εκ των υστέρων το περιστατικό ως μη σοβαρό, επειδή ευτυχώς η τελική έκβαση ήταν καλή.
Η Επιθεώρηση Εργασίας αναφέρει ότι, για την εφαρμογή της υποχρέωσης αναγγελίας, ως σοβαρός θεωρείται ο τραυματισμός που απαιτεί διακομιδή εργαζομένου σε μονάδα υγείας και παραμονή για νοσηλεία. Στην προκειμένη περίπτωση το ίδιο το Υπουργείο επιβεβαιώνει ότι υπήρξε νοσηλεία από 31.07.2026 έως 01.08.2026.
Κατά συνέπεια, η προσπάθεια να υποβαθμιστεί το συμβάν επειδή ο εργαζόμενος στάθηκε τελικά τυχερός δεν απαντά στο πραγματικό ζήτημα.
Το ερώτημα δεν είναι μόνο «πόσο σοβαρά τραυματίστηκε τελικά ο εργαζόμενος;».
Το κρίσιμο ερώτημα είναι:
Τι ακριβώς συνέβη μέσα σε έναν νοσηλευτικό θάλαμο, γιατί συνέβη, ποιος κίνδυνος δημιουργήθηκε και τι μέτρα είχαν ληφθεί ώστε να μην μπορεί να συμβεί;
Και κυρίως:
Τι θα είχε συμβεί εάν το εξάρτημα είχε χτυπήσει το μάτι του εργαζομένου; Τι θα είχε συμβεί εάν είχε προκαλέσει βαρύτερη κρανιοπροσωπική κάκωση; Τι θα είχε συμβεί εάν το εξάρτημα είχε εκτοξευθεί προς ασθενή, συνοδό ή άλλο εργαζόμενο;
Το γεγονός ότι δεν συνέβη το χειρότερο δυνατό σενάριο δεν αποδεικνύει ότι ο κίνδυνος δεν ήταν σοβαρός. Αποδεικνύει ότι αυτή τη φορά δεν είχαμε βαρύτερες συνέπειες.
Από τύχη δεν είχαμε ένα πολύ σοβαρότερο περιστατικό.
Επιπλέον, το πραγματικό αντικείμενο της καταγγελίας μας δεν ήταν μόνο ο τραυματισμός.
Ο Σύλλογος ουδέποτε περιορίστηκε στην καταγγελία του τραυματισμού ενός εργαζομένου.
Από το πρώτο μας έγγραφο, υπ’ αριθ. 118/03.08.2026, θέσαμε συγκεκριμένα ζητήματα:
· την ύπαρξη πρόσθετων κλινών στους νοσηλευτικούς θαλάμους,
· την τοποθέτηση μεγάλων φορητών φιαλών οξυγόνου,
· την αυξημένη πυκνότητα ασθενών και εξοπλισμού,
· την ασφαλή κυκλοφορία εργαζομένων και τεχνικών,
· τις συνθήκες εργασίας του προσωπικού,
· την επάρκεια της στελέχωσης,
· την ύπαρξη ή μη τεχνικών μελετών,
· την εκτίμηση επαγγελματικού κινδύνου,
· τις εγκρίσεις και τις υπηρεσιακές αποφάσεις που οδήγησαν στην πρακτική αυτή,
· καθώς και το ποιος έχει την ευθύνη για τη λήψη των σχετικών αποφάσεων.
Στις 13.08.2026, με το υπ’ αριθ. 121 έγγραφό μας, επαναφέραμε και εξειδικεύσαμε τα ζητήματα αυτά.
Το έγγραφο αυτό, παρά τη σοβαρότητα των θεμάτων που θέτει, παραμένει μέχρι σήμερα αναπάντητο.
Το Υπουργείο δεν απαντά στην ουσία αυτών των συγκεκριμένων ερωτημάτων.
Ποιος αποφάσισε την τοποθέτηση των πρόσθετων κλινών;
Το Υπουργείο αναφέρει ότι οι πρόσθετες κλίνες χρησιμοποιούνται «σε περίπτωση που προκύψει περιστατικό ασθενούς που χρήζει σχετικής ανάγκης και υπάρχει πληρότητα υφιστάμενων κλινών».
Η διατύπωση αυτή δεν απαντά στο ερώτημά μας.
Δεν ζητήσαμε να μας εξηγηθεί πότε “χρειάζεται” ένα ράντζο. Ζητήσαμε να γνωστοποιηθεί ποιος έχει εγκρίνει τη συγκεκριμένη πρακτική και με ποια τεχνική, επιστημονική και διοικητική τεκμηρίωση.
Το Νοσοκομείο δεν λειτουργεί περιστασιακά με πρόσθετες κλίνες.
Η πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι είναι ότι το Νοσοκομείο λειτουργεί με μόνιμη πίεση από την πληρότητα και ότι η τοποθέτηση πρόσθετης, πέμπτης κλίνης σε τετράκλινους θαλάμους αποτελεί πρακτική που επαναλαμβάνεται.
Επομένως, δεν αρκεί η γενική αναφορά ότι οι επικουρικές κλίνες χρησιμοποιούνται «όταν υπάρχει ανάγκη».
Ζητούμε συγκεκριμένα:
· Ποια ακριβώς υπηρεσιακή ή διοικητική απόφαση προβλέπει τη χρήση τους;
· Ποιο όργανο την εξέδωσε;
· Πότε εκδόθηκε;
· Με ποια τεχνική και επιστημονική τεκμηρίωση;
· Έχει προηγηθεί γραπτή εκτίμηση επαγγελματικού κινδύνου για τη συγκεκριμένη διάταξη;
· Έχουν γνωμοδοτήσει εγγράφως ο Τεχνικός Ασφάλειας και ο Ιατρός Εργασίας;
· Έχει αξιολογηθεί η δυνατότητα ασφαλούς εκκένωσης του θαλάμου;
· Έχει αξιολογηθεί η ασφαλής μετακίνηση ασθενών, φορείων, εξοπλισμού και προσωπικού;
· Έχει αξιολογηθεί η επίπτωση της πρόσθετης κλίνης στον φόρτο εργασίας του προσωπικού;
· Ποιος αναλαμβάνει θεσμικά την ευθύνη για τη συγκεκριμένη πρακτική;
Γιατί δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως «έκτακτη» μια κατάσταση που στην πράξη είναι μόνιμη .
Η επίκληση της «έλλειψης διαθέσιμων κλινών» δεν μπορεί να αποτελεί από μόνη της απάντηση στο ζήτημα της ασφάλειας.
Εάν ένα Νοσοκομείο είναι συστηματικά πλήρες, τότε η χρήση πρόσθετων κλινών δεν αποτελεί απλώς μια περιστασιακή λύση έκτακτης ανάγκης.
Και ακριβώς επειδή αποτελεί επαναλαμβανόμενη πρακτική, ο κίνδυνος πρέπει να έχει αξιολογηθεί εκ των προτέρων και όχι να αντιμετωπίζεται κάθε φορά εκ των υστέρων. Στην προκειμένη περίπτωση, μάλιστα, είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι στο Νοσοκομείο υπάρχουν κλειστές πτέρυγες και διαθέσιμες κλίνες, οι οποίες δεν μπορούν να λειτουργήσουν επειδή δεν υπάρχει το απαραίτητο προσωπικό.
Επομένως, το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη κλινών. Είναι η έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού.
Δεν είναι δυνατόν:
· η έλλειψη προσωπικού να αντιμετωπίζεται με μεγαλύτερη πίεση και επιβάρυνση στους ήδη εργαζόμενους,
· η αδυναμία λειτουργίας των διαθέσιμων κλινών να παρουσιάζεται ως έλλειψη κλινών,
· η αυξημένη προσέλευση ασθενών να αντιμετωπίζεται με περισσότερους ασθενείς στον ίδιο χώρο,
· και οι ελλείψεις σε προσωπικό και υποδομές να καλύπτονται κάθε φορά με πρόχειρες και αυτοσχέδιες λύσεις.
Αν μια κατάσταση επαναλαμβάνεται διαρκώς, δεν είναι πλέον «έκτακτη». Είναι ένα πάγιο πρόβλημα που απαιτεί μόνιμη και ουσιαστική λύση.
Επιπλέον, το Υπουργείο αναφέρει ότι την επομένη του περιστατικού, κατόπιν οδηγίας της Διοίκησης, αποσύρθηκαν για προληπτικό έλεγχο όλες οι υφιστάμενες φιάλες οξυγόνου στους θαλάμους νοσηλείας.
Το γεγονός αυτό γεννά ένα αυτονόητο ερώτημα:
Εάν δεν υπήρχε κανένας ουσιαστικός κίνδυνος από την παρουσία τους, για ποιο λόγο κρίθηκε αναγκαία η άμεση απομάκρυνσή τους μετά το ατύχημα;
Η προληπτική απομάκρυνση ήταν σωστή και αναγκαία.
Όμως αποδεικνύει ακριβώς αυτό που ο Σύλλογος επισημαίνει:
ότι μετά το ατύχημα αναγνωρίστηκε η ανάγκη ελέγχου ενός εξοπλισμού που βρισκόταν μέσα στους χώρους νοσηλείας.
Επίσης, η αναφορά στην προμηθεύτρια εταιρεία δεν αποτελεί απάντηση. Το Υπουργείο αναφέρει ότι ζητήθηκε από την εταιρεία «Medicin equipment» γνωμοδότηση και ότι η εταιρεία ζήτησε να της αποσταλεί το σχετικό υλικό και τα τεχνικά χαρακτηριστικά.
Αυτό σημαίνει ότι, σύμφωνα με την ίδια την απάντηση του Υπουργείου, η τεχνική διερεύνηση δεν είχε ολοκληρωθεί κατά τον χρόνο σύνταξης της απάντησης.
Επομένως, πώς είναι δυνατόν ταυτόχρονα να επιχειρείται η υποβάθμιση του περιστατικού;
Το Υπουργείο δεν απαντά για τη Γραπτή Εκτίμηση Επαγγελματικού Κινδύνου.
Το πιο σημαντικό ίσως ερώτημα που έχουμε θέσει παραμένει αναπάντητο:
Έχει γίνει Γραπτή Εκτίμηση Επαγγελματικού Κινδύνου για τις συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί από την υπερπληρότητα των θαλάμων, τις πρόσθετες κλίνες, τον πρόσθετο εξοπλισμό, την παρουσία φιαλών οξυγόνου και την αναλογία ασθενών προς εργαζομένους;
Και εάν έχει γίνει:
Πότε έγινε, από ποιον, ποια ήταν τα συμπεράσματά της και ποια μέτρα προτάθηκαν;
Δεν αρκεί η διαβεβαίωση ότι το Νοσοκομείο «καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια».
Η ασφάλεια στην εργασία δεν τεκμηριώνεται με γενικές διαβεβαιώσεις. Τεκμηριώνεται με έγγραφα, εκτιμήσεις κινδύνου, τεχνικές οδηγίες, υποδείξεις των αρμοδίων οργάνων και συγκεκριμένα μέτρα πρόληψης.
Το έγγραφο του Συλλόγου με αρ. πρωτ. 121/13.08.2026 παραμένει αναπάντητο
Στις 13.08.2026 ο Σύλλογος απέστειλε προς τη Διοίκηση, τις Διευθύνσεις του Νοσοκομείου, την Τεχνική Υπηρεσία, το Επιστημονικό Συμβούλιο, τη Νοσηλευτική Επιτροπή, την Επιτροπή Υγιεινής και Ασφάλειας, τον Τεχνικό Ασφάλειας και τον Ιατρό Εργασίας το υπ’ αριθ. 121 έγγραφο.
Στο έγγραφό μας αυτό θέσαμε και ένα συγκεκριμένο ζήτημα: αναφερθήκαμε σε ‘’φερόμενη προφορική οδηγία’’, σύμφωνα με την οποία οι πρόσθετες κλίνες θα χρησιμοποιούνται για ασθενείς που δεν χρειάζονται οξυγονοθεραπεία.
Μια τέτοια πρακτική, εφόσον πράγματι εφαρμόζεται, δημιουργεί κρίσιμα ερωτήματα .για ασθενείς που δεν χρειάζονται οξυγονοθεραπεία, ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη εάν η κατάσταση του ασθενούς μεταβληθεί αιφνίδια;
Ένας ασθενής μπορεί να παρουσιάσει οξεία επιδείνωση μέσα σε λίγα λεπτά.
· Ποιος θα τον μετακινήσει;
· Πού θα μετακινηθεί;
· Υπάρχει διαθέσιμη ασφαλής κλίνη;
· Υπάρχει επαρκές προσωπικό;
· Υπάρχει ασφαλής πρόσβαση στον ασθενή;
· Έχει αξιολογηθεί το συγκεκριμένο σενάριο στη Γραπτή Εκτίμηση Επαγγελματικού Κινδύνου;
· Και, κυρίως: γιατί μια τέτοια ευθύνη να μετακυλίεται στον εργαζόμενο της πρώτης γραμμής, ο οποίος θα κληθεί να διαχειριστεί εκ των υστέρων μια κατάσταση που οφείλει να έχει προβλεφθεί οργανωτικά;
Επιπλέον, στο έγγραφο ζητούσαμε, μεταξύ άλλων:
Ø νέα, επικαιροποιημένη γραπτή Εκτίμηση Επαγγελματικού Κινδύνου,
Ø αξιολόγηση της ασφάλειας των πρόσθετων κλινών,
Ø έγγραφη τοποθέτηση Τεχνικού Ασφάλειας και Ιατρού Εργασίας,
Ø καταγραφή της πραγματικής στελέχωσης,
Ø έγγραφες οδηγίες για τη χρήση πρόσθετων κλινών,
Ø γνωστοποίηση του αρμόδιου οργάνου που ενέκρινε την πρακτική,
Ø τεχνική, επιστημονική και διοικητική τεκμηρίωση,
Ø και άμεση λήψη μέτρων.
Δεν έχουμε λάβει απάντηση στα συγκεκριμένα αυτά ερωτημάτα.
Και αυτό είναι ιδιαίτερα σοβαρό, διότι το έγγραφο εστάλη μετά το ατύχημα.
Σήμερα, λοιπόν, κανένας αρμόδιος δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν γνώριζε τους κινδύνους που έχουν εγγράφως επισημανθεί.
Μετά την απάντηση του Υπουργείου, στην αναφορά Βουλευτών επαναφέρουμε και ζητούμε να απαντηθούν εγγράφως, συγκεκριμένα και όχι γενικόλογα, τα εξής:
1. Ποιο όργανο ενέκρινε την τοποθέτηση των πρόσθετων κλινών;
2. Υπάρχει σχετική έγγραφη απόφαση; Να μας κοινοποιηθεί.
3. Ποια είναι η ισχύουσα Γραπτή Εκτίμηση Επαγγελματικού Κινδύνου για τους νοσηλευτικούς θαλάμους;
4. Περιλαμβάνει την ύπαρξη πρόσθετων κλινών;
5. Περιλαμβάνει την παρουσία και χρήση φιαλών οξυγόνου;
6. Ποια είναι η έγγραφη θέση του Τεχνικού Ασφάλειας;
7. Ποια είναι η έγγραφη θέση του Ιατρού Εργασίας;
8. Ποια μέτρα ελήφθησαν μετά το ατύχημα;
9. Ποιο είναι το αποτέλεσμα του τεχνικού ελέγχου των ροόμετρων και των ρυθμιστών;
10. Ποιο είναι το πόρισμα της Επιθεώρησης Εργασίας, όταν ολοκληρωθεί;
11. Ποιος έχει την ευθύνη για την απόφαση νοσηλείας ασθενούς σε πρόσθετη κλίνη;
12. Ποια είναι η διαδικασία σε περίπτωση αιφνίδιας επιδείνωσης ασθενούς που νοσηλεύεται σε πρόσθετη κλίνη;
13. Ποια είναι η πραγματική στελέχωση των τμημάτων στα οποία χρησιμοποιούνται πρόσθετες κλίνες;
14. Έχει αξιολογηθεί η αναλογία ασθενών/εργαζομένων ως προς την ασφαλή λειτουργία;
15. Γιατί το υπ’ αριθ. 121/13.08.2026 έγγραφο του Συλλόγου παραμένει μέχρι σήμερα αναπάντητο;
16. Ποια συγκεκριμένα μέτρα θα ληφθούν ώστε να μην επαναληφθεί αντίστοιχο περιστατικό;
17. Προτίθεται το Υπουργείο να στελεχώσει το νοσοκομείο με το απαραίτητο προσωπικό ώστε να ανοίξουν οι κλειστές πτέρυγες του νοσοκομείου και να χρησιμοποιηθούν όλες οι κενές κλίνες;
Δεν θα περιμένουμε να τραυματιστεί κάποιος σοβαρότερα για να αναγνωριστεί ο κίνδυνος.
Το επιχείρημα «ευτυχώς δεν συνέβη κάτι χειρότερο» δεν αποτελεί πολιτική πρόληψης.
Αν το εξάρτημα είχε χτυπήσει το μάτι του εργαζομένου, η συζήτηση σήμερα θα ήταν διαφορετική.
Αν είχε χτυπήσει ασθενή ή συνοδό, η συζήτηση θα ήταν διαφορετική.
Αν είχε προκληθεί βαρύτερη κρανιοπροσωπική κάκωση, η συζήτηση θα ήταν διαφορετική.
Ο ρόλος της πρόληψης, όμως, είναι ακριβώς να μην χρειάζεται να περιμένουμε να συμβεί το χειρότερο για να αναγνωρίσουμε έναν υπαρκτό και προβλέψιμο κίνδυνο.
Το ατύχημα της 31ης Ιουλίου 2026 ήταν ένα σοβαρό προειδοποιητικό συμβάν.
Και το γεγονός ότι η τελική έκβαση ήταν ευνοϊκή δεν επιτρέπει σε κανέναν να αγνοήσει τα αίτια και τις συνθήκες που το προκάλεσαν.
Με εκτίμηση
Για το ΔΣ:
